کشور های تولید کننده قهوه در آفریقا
اتیوپی
توسط برخی ها به عنوان محل تولد قهوه شناخته می شود و امروزه اتیوپی هیجان انگیز ترین کشور تولید کننده قهوه در جهان است. این کشور قهوه ای به طور طبیعی متحول شده از تیپیکا (از گونه عربیکا) تولید می کند.
ویژگی های قهوه این کشور، می تواند از طیف گیاهی و مشابه هلو تا مرکبات شیرین، چای آسام و توت های وحشی را در برگیرد. بهتر است که برای بهترین محصول به قهوه های منطقه هارار (به خصوص آن هایی که به روش طبیعی فرآوری شده اند) و قهوه های شسته منطقه یرگاچف در جنوب اتیوپی اشاره کرد.
اوگاندا
اوگاندا پس از اتیوپی بزرگترین تولید کننده قهوه در قاره آفریقا است. اما بسیار شوکه کننده است که بدانید قهوه های با کیفیت اوگاندایی سخت پیدا می شوند. دلیل این اتفاق این است که اوگاندا بیشتر قهوه ربوستا تولید می کند، چون ذات قهوه های تولید شده این کشور این چنین است.
در واقع اوگاندا یکی از بزرگ ترین صادر کننده های ربوستا در جهان است. علاوه بر قهوه های عربیکای شسته که خوب پرورش داده شده اند و طعم میوه ای دارند، در غرب این کشور می توان قهوه سنگین تر و طبیعی فرآوری شده به نام "دراگر" پیدا کرد. البته قهوه های شسته "واگر" نام دارند.
کنیا
صادرات اصلی کنیا چای است، که 21 درصد از درآمد صادرات کل کشور را شامل می شود که یعنی چهار برابر درآمد صادرات قهوه. اگر قهوه کنیا از لحاظ حجم تولیدی زیاد نباشد، اما بدون شک کیفیت بسیار بالایی دارد.
شناخته شده به خاطر طعم میوه ای مانند از میوه های مشکی و قرمز (مانند شاه توت، توت فرنگی، تمشک، آلبالو و...) و ویژگی های اسیدی منحصر به فرد. قهوه کنیا بیشتر یا در ایالت های بزرگ یا در مناطق کوچک در مرکز و غرب پرورش داده می شود، و معمولا شامل قهوه تیپیکای شسته و انواع SL-28، SL-34 و K7 می شود.
روآندا
رواندا مجبور شد که برای اتفاقات بد و مشکلات و بیماری های مختلف در کشور خود چاره ای بیندیشد، برای این منظور، قهوه به یکی از بزرگ ترین نقش های بازسازی رواندا بدل شد که باعث پرورش دادن انواع بسیار با کیفیتی از قهوه بوربون و میبریزی شد.
حاصل برداشت قهوه این کشور، قهوه ای با کیفیت میوه های رسیده است، اما حواستان به "بیماری سیب زمینی" باشد. حشره آنتسیا به دانه طعمی مانند سیب زمینی می دهد، که توسط یک نوع باکتری تولید می شود، که به میوه قهوه حمله می کند.
زامبیا
زامبیا از تازه وارد های دنیای قهوه، مخصوصا در زمینه قهوه اسپشیالیتی است که در 50 سال اخیر شروع به تولید انواع کامرشیال (تجاری) هم کرده است. قهوه زامبیا را می توان جذاب توصیف کرد. بهترین نمونه های این قهوه را با طعمی شبیه به میوه و با کمی اسیدیته باید تشخیص داد.
مالاوی
مالاوی گستره بزرگی از انواع قهوه را پرورش می دهد، مانند کاتیمور و گیشا، که از لحاظ کیفیت دو نقطه مقابل همدیگر هستند. این سردرگمی در شناسایی قهوه به ما یادآور می شود که تولید قهوه در مالاوی، یکی از کوچک ترین تولید کنندگان قهوه در جهان، به بلوغ خود رسیده است.
با در نظر گرفتن تغییر در شرایط و نواحی این کشور، می توان گفت که در آینده شاهد قهوه های بسیار عالی از این سرزمین خواهیم بود.
تانزانیا
تانزانیا با کشور های بزرگ تولید کننده قهوه در آفریقا به جز اتیوپی مرز مشترک دارد، و به خاطر شرایط بسیار عالی آب و هوایی و ناحیه ای برای تولید قهوه بسیار مناسب است. در شمال غربی تانزانیا، در نزدیکی دریاچه ویکتوریا، تولید انبوهی از ربوستا وجود دارد که 25 تا 30 درصد از کل خروجی این کشور را شامل می شود. در شرق این کشور و در مرز کنیا، ما ایالت هایی را در نزدیکی کوه کلیمانجارو پیدا می کنیم که قهوه های عربیکای میوه ای و آبدار از انواع مختلف بوربون، کنت و تیپیکا تولید می کنند.
بوروندی
بوروندی به تازگی در تولید قهوه اسپشیالیتی رقابت می کند. در سال 2013 این کشور دومین کشور در شاخص گرسنگی جهانی بود. در این کشور، که یکی از کوچک ترین کشور های قاره آفریقاست، حدود 150 مرکز برای شستن قهوه وجود دارد. بسیاری از این مراکز شستن قهوه برای دولت است. آن ها قهوه را در مزرعه های خانوادگی کوچک فرآوری می کنند.
در گذشته، این روش مشکلاتی داشت، اما امروزه سیاست گذاری ها به گونه ای است که اطلاعات از مزرعه مستقیم به رست مستر برسد. به خاطر همسایه بودن بوروندی با رواندا، همان باکتری تولید کننده "بیماری سیب زمینی" بسیاری خرابی در قهوه های این کشور در سال های گذشته به وجود آورده است که البته تحت کنترل در آمده.
زیمباوه
برخلاف بیشتر کشور های تولید کننده قهوه، زیمباوه با کاهش رشد در تولید قهوه مواجه شد. خروجی سالانه این کشور از 150 هزار تن در اواخر دهه هشتاد میلادی به فقط 500 تن در 2013 رسید! این کاهش تولید از سال 2000 در زیمباوه شروع شد، وقتی که ارتش سیاه که به رئیس جمهور وقت این کشور، رابرت موگابه، بسیار وفادار بودند، مزارع سفید پوستان ساکن زیمباوه را تخریب و تصاحب کردند.
بسیاری از مزارع قهوه از بین رفت. پس از آن جامعه جهانی ایده خرید قهوه از مزرعه داران جدید را داد. اتحادیه اروپا برنامه های برای اینکه پایتخت این کشور به صنعت قهوه برگردد بنا کرد، اما نگرانی های بسیاری از این بابت وجود دارد، که اتحادیه اروپا مخالف بازرسی کردن در آن هاست.
